پروفسور آرثر پوپ Arthur Upham Pope (متولد 1881 و متوفی در 1969 و مدفون در اصفهان) ایرانشناس بنام چهارم آوریل 1925 اعلام کرد که ایرانیان نخستین مردمی بوده اند که از زمان داریوش بزرگ «آموزش و پرورش میهن دوستی» را ابتکار و در مدارس به نوجوانان تدریس می کردند و در طول هزار سال نخست، روش تدریس این ماده درسی به صورت نمایش بود تا در در ذهن نوجوان نقش بندد و در تمامی وجود او استقرار یابد.
پروفسور پوپ در سخنرانی خود در دانشگاه کالیفرنیا گفته بود که ایرانیان پیش از یونانیان و ملل دیگر دارای دبستان و کودکستان بودند؛ یونانیان آکادمی تدریس علم و ادبیات و فلسفه برای بزرگسالان دایر کرده بودند، ولی ایرانیان با الهام از آموزش های زرتشت به تاسیس مدرسه برای پنج ساله ها و بالاتر اقدام کرده بودند و در این مدارس آموزش میهن دوستی و اخلاقیات و تندرستی (ورزش و بهداشت) برعلم و ادبیات ترجیح داشت. طبق اکتشافات پروفسور پوپ، در ایران باستان هر مرد جوان که می خواست وارد ارتش شود، باید سه ماه آموزش نظامی و سه ماه آموزش میهن دوستی می دید که قسمتی از آن به ذهن سپردن تاریخ ایران و تجربه نیاکان بود. تدریس تاریخ به صورت سخنرانی در طول خدمت ارتش اجباری بود و مخصوصا در شب پیش از آغاز هرجنگ.
بسیاری از دولت ها از این اظهارات پروفسور پوپ که حاصل تحقیقات او بود استفاده کردند و «Patriotic Education» را وارد کار مدارس و ارتش و بعدا رسانه های خود از کتاب تا سینما و روزنامه و رادیوتلویزیون کردند. با چنین آموزش و پرورشی بود که ژاپنی ها در سپاهی گری چنان پیشرفت کرده بودند که نتیجه اش در جریان جنگ جهانی دوم مشاهده شد. توجه به آموزش میهن دوستی از آغاز قرن 21 و مشاهده گسترش آزمندی های انسان و خودخواهی های او و بویژه پس از بحران مالی جاری در کشورهای صنعتی و فساد اداری در برخی کشورهای دیگر افزایش یافته است؛ زیرا که «میهن دوستی و دنباله آن علاقه به هموطنان» داروی درمان هرگونه آزمندی، خوددوستی، احجاف و تبعیض است. تدوین ضابطه تاثیر ذاتی ندارد و یک خودخواه به محض مشاهده رخنه و روزنه گریز از ضابطه از آن عبور خواهد کرد.
آرثر پوپ باستان شناس آمریکایی و کارشناس تاریخ و هنر ایران، استاد دانشگاه کالیفرنیا و موسس انستیتوی مطالعات مشرق زمین از سال 1925 که وارد ایران شد و تقریبا تا پایان عمر در محل (ایران) به اکتشافات و تحقیقات خود درباره تاریخ و تمدن و هنر ایران ادامه داد و در قرن بیستم بیش از هرکس دیگر به شناسانیدن ایران به جهانیان کوشید. گفته شده است که پهلوی اول تحت تاثیر اکتشافات پروفسور پوپ به ناسیونالیسم گرایید و روزی که شنید بدون نیروی دریایی (سی پاور) که داریوش برای ایران ساخته بود، هیچ دولتی «قدرت» نخواهد شد با موسولینی تماس محرمانه برقرار کرد و برغم مخالفت لندن برای ایران یک نیروی دریایی بوجودآورد. فیلیس آکرمن (متولد 1893 و متوفی در 1977) بانوی او در این تحقیقات در کنار شوهرش بود.
پروفسور پوپ در سخنرانی خود در دانشگاه کالیفرنیا گفته بود که ایرانیان پیش از یونانیان و ملل دیگر دارای دبستان و کودکستان بودند؛ یونانیان آکادمی تدریس علم و ادبیات و فلسفه برای بزرگسالان دایر کرده بودند، ولی ایرانیان با الهام از آموزش های زرتشت به تاسیس مدرسه برای پنج ساله ها و بالاتر اقدام کرده بودند و در این مدارس آموزش میهن دوستی و اخلاقیات و تندرستی (ورزش و بهداشت) برعلم و ادبیات ترجیح داشت. طبق اکتشافات پروفسور پوپ، در ایران باستان هر مرد جوان که می خواست وارد ارتش شود، باید سه ماه آموزش نظامی و سه ماه آموزش میهن دوستی می دید که قسمتی از آن به ذهن سپردن تاریخ ایران و تجربه نیاکان بود. تدریس تاریخ به صورت سخنرانی در طول خدمت ارتش اجباری بود و مخصوصا در شب پیش از آغاز هرجنگ.
بسیاری از دولت ها از این اظهارات پروفسور پوپ که حاصل تحقیقات او بود استفاده کردند و «Patriotic Education» را وارد کار مدارس و ارتش و بعدا رسانه های خود از کتاب تا سینما و روزنامه و رادیوتلویزیون کردند. با چنین آموزش و پرورشی بود که ژاپنی ها در سپاهی گری چنان پیشرفت کرده بودند که نتیجه اش در جریان جنگ جهانی دوم مشاهده شد. توجه به آموزش میهن دوستی از آغاز قرن 21 و مشاهده گسترش آزمندی های انسان و خودخواهی های او و بویژه پس از بحران مالی جاری در کشورهای صنعتی و فساد اداری در برخی کشورهای دیگر افزایش یافته است؛ زیرا که «میهن دوستی و دنباله آن علاقه به هموطنان» داروی درمان هرگونه آزمندی، خوددوستی، احجاف و تبعیض است. تدوین ضابطه تاثیر ذاتی ندارد و یک خودخواه به محض مشاهده رخنه و روزنه گریز از ضابطه از آن عبور خواهد کرد.
آرثر پوپ باستان شناس آمریکایی و کارشناس تاریخ و هنر ایران، استاد دانشگاه کالیفرنیا و موسس انستیتوی مطالعات مشرق زمین از سال 1925 که وارد ایران شد و تقریبا تا پایان عمر در محل (ایران) به اکتشافات و تحقیقات خود درباره تاریخ و تمدن و هنر ایران ادامه داد و در قرن بیستم بیش از هرکس دیگر به شناسانیدن ایران به جهانیان کوشید. گفته شده است که پهلوی اول تحت تاثیر اکتشافات پروفسور پوپ به ناسیونالیسم گرایید و روزی که شنید بدون نیروی دریایی (سی پاور) که داریوش برای ایران ساخته بود، هیچ دولتی «قدرت» نخواهد شد با موسولینی تماس محرمانه برقرار کرد و برغم مخالفت لندن برای ایران یک نیروی دریایی بوجودآورد. فیلیس آکرمن (متولد 1893 و متوفی در 1977) بانوی او در این تحقیقات در کنار شوهرش بود.
