نخبه اي كه با كمك كميته امداد پله هاي ترقي را پيمود

مسئولان كميته امداد با نگاه پيشرفت، از قشر محروم و ضعيف جامعه حمايت مي كنند. به قول دكتر شريعتي: 

  فقر همه جا سر مي كشد؛ فقر گرسنگي نيست؛ فقر چيزي را نداشتن، است، ولي آن چيز پول نيست... طلا و غذا نيست، فقر شب را بي غذا سر كردن نيست، فقر روز را بي انديشه سر كردن است. 

  و به راستي مصداق اين جملات ارزنده آدم هايي هستند كه هيچ چيز جلودار پيشرفت آن ها نيست؛ حتي شرايط نامناسب اقتصادي و نبود امكانات، چرا كه كمر همت بسته براي بهبود شرايط زندگي و هيچ چيز آن ها را در... نداري راضي نمي كند جز رسيدن به مقاصد عاليه و انديشه هاي بلند سازندگي.
سال 85، با ورود به دانشگاه محقق اردبيلي، مقطع كارشناسي را در رشته فيزيولوژي ورزشي، مي گذراند و در طول 7 ترم به عنوان دانشجوي استعداد درخشان و در پايان دوره كارشناسي به عنوان نفر اول دوره و نفر اول دانشكده ادبيات دانشگاه «محقق» شناخته مي شود.
اين موفقيت تا جايي وي را همراهي مي كند كه در سال 87 به عنوان يكي از چهار دانشجوي نخبه در كشور معرفي مي شود و از همان سال به علت از كار افتادگي پدر تحت پوشش كميته امداد استان فارس قرار مي گيرند. در سال گذشته نيز با كسب رتبه 3 در رشته گرايش فيزيولوژي ورزشي در دانشگاه تهران مشغول به تحصيل مي شود. اين ها تنها بخشي از افتخارات «شاهين همتي»، نخبه و فرزند تحت پوشش كميته امداد است. كسي كه معتقد است، نيازش به اين نهاد اكنون بيش از گذشته به چشم مي آيد، چرا كه با ارائه پايان نامه و قبولي در مقطع دكتري و عضويت در هيئت علمي دانشگاه از حيطه مددجويي اين نهاد خارج شده و مي تواند مددجويان ديگر اين نهاد را تحت حمايت خود قرار دهد.
اين نخبه مي گويد: مسئولان كميته امداد از قشر محروم و ضعيف جامعه با اين نگاه كه قادر به پيشرفت هستند، حمايت مي كنند.
شاهين همتي درپاسخ به اين سوال كه چه عاملي او را تا مرحله نخبگي سوق داده است، اظهار مي دارد :
توكل و اميد به خدا، پشتكار و تعيين اهداف و برنامه براي زندگي، مي تواند به عنوان مهم ترين عوامل درموفقيت هر فردي باشند. خانواده و فراهم كردن محيط مناسب براي فرزندان درمرحله بعد داراي اهميت زيادي است؛ چرا كه يك سري از رفتارها و حمايت هاي معنوي از سوي خانواده مي تواند صورت گيرد كه فرزندان از آن ها الگوبرداري كرده و خوشبختي فرزندان درگرو آن ها تامين مي شود. به نظر من امكانات رفاهي نمي تواند به تنهايي عامل موفقيت باشد؛ بسياري از خانواده ها داراي امكانات رفاهي زيادي هستند؛ اما فرزندان آن ها به موفقيتي كه مدنظرشان است، نمي رسند. در ارتباط با من هم از يك سو كمك هاي خانواده به ويژه برادرم و همچنين كمك هاي اقوام در مقطع كارشناسي و از طرفي ديگر هم كمك هاي اساتيد در دانشگاه محقق اردبيلي درموفقيت من نقش بسزايي داشته است كه فرصت مناسبي است كه از آن ها نهايت تشكر را داشته باشم. البته بايد بگويم كه ما از ابتدا درفقر مطلق زندگي نمي كرديم و در طبقه زير متوسط قرار داشتيم كه با ازكار افتادگي پدرم، سطح زندگي از لحاظ مادي افت پيدا كرد، اما از لحاظ معنوي بالاترين حالت ممكن را درخانواده داشتيم. اگر زندگيمان هدفمند باشد، به درجاتي كه مدنظرمان هست، خواهيم رسيد. اما من همچنان معتقدم كه موفقيتم هنوز كامل نشده، اهداف بزرگ تري دارم كه بايد براي رسيدن به آن ها تلاش نمايم.
اودرباره اهداف آينده اش مي گويد:
هدف اول من قبولي دركنكور دكتري است و هدف دوم كه با موضوع پايان نامه ام در مقطع كارشناسي ارشد مرتبط است؛ ورزش در برابر بيماري هاي قلبي و كمك به اين قشر با استفاده از ورزش است؛ چرا كه اكنون اين بيماري جامعه ما را رنج مي دهد و دامنه سني آن در ايران زير 30 سال قرار دارد و درمان آن با داروهاي گران قيمت صورت مي گيرد كه مادر من يكي از اين افراد است. با يك سري از حركات ورزشي مي توان از اين همه هزينه، درد و فشار عمل جراحي پيشگيري كرد. اين ايده يك ماهي است كه در ذهن من خطور پيدا كرده است كه متأسفانه بيشتر بيمارستان ها با اين ايده مخالفت كرده اند. اما من هدفم را تعيين كرده ام و مطمئن هستم كه موفق خواهم شد و روزي مديران بيمارستان تقاضا و درخواست اين كار را از من خواهند داشت.
او خطاب به افرادي كه سطح پايين اقتصادي را مانع پيشرفت خود در زندگي مي دانند، مي گويد:
به نظر من، ما آگاه يا ناخداآگاه در اين شرايط قرارگرفته ايم كه بايد از اين شرايط نهايت استفاده را داشته باشيم به نحوي كه با گذشت مدت زماني كوتاه و با مديريت بتوانيم از آن شرايط خارج شويم و آسايش خود و خانواده را فراهم كنيم همه چيز به خود انسان برمي گردد؛ با ايجاد زمينه براي خارج شدن از اين شرايط مي تواند بر همه چيز غلبه داشته باشد.
همتي به عنوان كلام آخر در رابطه با مشكلات خود مي گويد:
پايان نامه من به علت ارتباط با رشته فيزيولوژي آزمايشگاهي و كار عملي، با هزينه هنگفتي مواجه است و قادر به ادامه آن نيستم، با وجود اين كه هدفمند به سمت جلو در حركت هستم ،گاهي اوقات احساس پوچي مي كنم كه البته همان عامل پشتكار براي ادامه راه، من را همراهي مي كند؛ البته هزينه اي را كميته امداد استان تهران كمك كرده اند، اما باز هم كفاف مخارج پايان نامه را نمي دهد. گرچه من دوست دارم سختي ها را تحمل كنم، چرا كه تا اين سختي ها را تحمل نكنم، قدر اين لحظات را نخواهم دانست.
انتظاري كه از مسئولان كميته امداد دارم، اين است كه در ادامه راه كمك هاي بيشتري را از نخبگان تحت حمايت خود داشته باشند و از آنجايي كه موضوع پايان نامه ام با طرح سلامتي مرتبط است، زمينه اي را ايجاد نمايند تا بيمارستان ها و مراكز قلب با من همكاري بهتري داشته باشند. نياز من به اين نهاد در اين برهه زماني يك ساله، بيشتر به چشم مي آيد، چرا كه با قبولي در مقطع دكتري، مي توانم عضو هيئت علمي دانشگاه شوم و از تحت پوشش بودن اين نهاد خارج شده و مددجويان ديگر اين نهاد را تحت حمايت خود قرار دهم.
حرف آخر
از تمامي مسئولان كميته امداد تشكر مي كنم كه از قشر محروم و ضعيف جامعه با اين نگاه كه مي توانند پيشرفت كنند، حمايت مي كنند. ما مددجويان اكنون به عنوان خانواده بزرگ امداد محسوب مي شويم كه با توكل به خدا، پشتكار و حمايت هاي اين نهاد مي توانيم به موفقيت و مراتب عاليه نائل شويم.
منبع:کیهان