هیچ‌وقت دکتر‌ها نفهمیدند که چرا "جسیکا" در لحظه تولد دست نداشت. خودش هم نمی‌داند؛ اما زندگی کردنش، آن هم بدون دست، برای ما آدم‌ها حاوی پیامی است که کاملا گویاست... 

 "جسیکا کاکس" متولد ۱۹۸۳ در آریزونای آمریکا اولین شخصی بود که مجوز خلبانی بدون دست در جهان را کسب کرد. او همچنین به عنوان اولین دارنده کمربند سیاه در تکواندو است. جسیکا در حال حاضر دارای مدرک کار‌شناسی در رشته روان‌شناسی از دانشگاه آریزوناست و به عنوان سخنران انگیزشی فعالیت می‌کند. جسیکا بر این باور است که با ترکیب خلاقیت، پایداری، شهامت و بی‌باکی، هیچ چیز ناممکن نیست.

او از‌‌ همان لحظه اول بدون دست،  پا به دنیای ما گذاشت...

او نشان داد بدون دست هم می‌توان رشد کرد و بزرگ شد...

می‌توان سخت‌ترین کار‌ها را انجام داد، حتی اگر به نظر ناممکن باشند...

نداشتن دو دست مانعی برای ورزش مورد علاقه ایجاد نمی‌کند...

بدون دست هم می‌توان زیبایی را تجربه کرد و هم با زشتی جنگید...

برای پرواز کردن دست‌ها کار ساز نیست. برای پرواز بال می‌خواهی و جسیکا بال‌هایش را در اراده خود دارد...

داستان زندگی و روزمرگی همچنان ادامه دارد. پس چرا مبارزه نکنی؟...

کار‌ها و علاقه مندی‌های دیگر را نیز نمی‌توان به فراموشی سپرد...

بدون دست هم می‌توان پرواز کرد. اما من که دست دارم چی؟ آیا من هم اراده آهنین و روح پرواز را دارم؟...

او هم می‌تواند در برابر ناملایمات دنیا از خودش دفاع کند...

برای آنان که در امتحان شهری بار‌ها رد شدند تا گواهی‌نامه گرفتند، جسیکا حرفی دارد که در این عکس می‌توان خواند و شاید هم شنید...

شاید بتوان این‌گونه هم نامه‌های عاشقانه نوشت...

می‌توان با دست‌هایی که اصلا وجود ندارند، دیگران را در آغوش گرفت و برایشان از راز‌های سر به مهر و تقدیر‌های تغییرناپذیر سخن گفت...

وقت آن است که باور کنیم یک معلول جسمی هم می‌تواند در مسابقه دو صد متر المپیک مــدال طلا را به گردن بیاویزد. وقت آن است که چشم‌ها را باز کنیم و با جرات به مبارزه با دنیا برخیزیم. عکس‌های جسیکا با ما سخن می‌گویند. به پاس تمام لحظات عمر می‌توان به زندگی لبخند زد و به هر شکل ممکن -از جمله ایجاد حس اعتماد به نفس- به راز خواستن و توانستن پی برد!

منبع : سید جمال طاهری