نقل می کنند: مرحوم کمال الملک استاد معروف نقاشی  روزی به یک نفر از خانم های  وزرا تابلویی فروخته بود.  ُروز بعد دید که آن خانم پیغام داده است، خواهشمندم برای یک کار ضروری به خانه ما بیایید. استاد به آنجا رفت و در زد، خانم دم در آمد . همین که او را دید، بدون مقدمه گفت: به به چه خوب شد آمدید!  خواهشمندم به اتاق خواب من بیایید، تا آنجایی را که شوهرم دیشب دست گذاشته است، به شما نشان بدهم.

مرحوم کمال الملک که اواخر عمر خود را می گذرانید،  از شنیدن این سخن شرمنده شد و در حالی که می گفت: خانم دیگر از ما گذشته است . خواهشمندم شوخی نفرمایید. و منتظر سخن بعدی نشد و راه خود را گرفت و برگشت.

فردا صبح دوباره خانم وزیر به وی پیغام داد : شما نقاش ها آنقدر نازک نارنجی هستید ، که حاضر نیستید کسی عیب تابلوی خودتان را به شما بگوید و آن قسمت از تابلو را که شوهرم دست روی آن گذاشته و خراب شده بود را ببینید...!