" در هر طبقه روبه روی آسانسور ، تصویر چهره ای غول آسا بر روی دیوار به آدم زل می زند ، از آن تصاویری بود که نگارگری اش چنان ماهرانه است که چشم های آن هنگام راه رفتنت دنبالت می کنند . زیر آن نوشته شده بود : ناظر کبیر تو را می نگرد " .

جرج اورول نویسنده شهیر انگلیسی تبار ، یکی از بزرگ ترین نویسندگانی است که به خوبی توانسته است با رمان های ارزشمندش ، نظام های سیاسی توتالیتر را کالبد شکافی کرده و مفاهیم و عناصر این نظام ها را برای مردم عادی تشریح نماید . برخی معتقدند مصادف شدن دوران نوجوانی او با جنگ جهانی اول و تعلق این نویسنده معروف به خانواده ای فقیر ، نفرت او را نسبت به حکومت های وقت برانگیخت و همین موضوع هم سبب شد تا وی بخش عمده ای از رمان های خود را به تبیین ماهیت نظام های توتالیتر اختصاص دهد . 

وی در آخرین کتاب خود یعنی 1984 با کمی اغراق و بر اساس آمیزه هایی از تخیل ، نظام سیاسی را به تصویر می کشد که تحت کنترل یک حزب نظامی است ، این کشور دارای چهار وزارتخانه به نام های حقیقت ، عشق ، فراوانی و صلح است که وظیفه هر کدام دقیقا عکس معنای نام آن هاست ، قهرمان این داستان کارمند وزارت حقیقت است و وظیفه او نیز جعل و تغییر تاریخ است، تا با سیاه نمایی گذشته و جوامع پیرامون ، حقانیت نظام سیاسی خود را برای مردم اثبات نماید . او دلبسته نظامی است که تمام مناسبات آن ، از حیات اجتماعی و فرهنگی و اقتصادی و مذهبی گرفته تا نظام آموزشی و اداری آن همه در خدمت ایدئولوژی واحدی قرار داشته و حاکمیت نیز با تسلط بر آن ها ، منویات و خواسته های خود را بر مردم تحمیل می کند . 

جرج اورل برای تبیین ماهیت نظام سیاسی توتالیتر بیش از هر چیز به " پیشوا " ی آن توجه کرده و نقش و کارکرد او را در این نظام سیاسی مورد تاکید قرار می دهد . او فردی است که نه تنها دارای اقتدار مطلق سیاسی است، بلکه تمام تلاش خود را برای تاثیرگذاری روانی بر مردم و دادن هویتی جدید به آنان به کار می گیرد . پیشوای نظام سیاسی توتالیتر که اورول در رمان ماندگارش از آن به " ناظر کبیر " یاد می کند، تمامی وسایل ارتباط جمعی  را در اختیارگرفته، تا علاوه بر ایجاد محدودیت ارتباطی برای جامعه ، بتواند خود را محبوب مردم ساخته و عشق را در دل تک تک آنان به وجود آورد . پیشوا ، نگاه مهربانش متوجه اقلیتی است که به عنوان طبقه برتر در دایره " خودی " ها جای گرفته و همه امکانات رفاهی و آموزشی را در اختیار دارند . اکثریت جامعه که اورول در این کتاب از آنان به عنوان " رنجبران " یاد می کند ، توده هایی هستند که در بازی حاکمیت نقشی برای آنان تعریف نشده و تنها میراث حکومت برای آنان ، محرومیت و " محدودیت " است . پیشوا از طریق سیستم امنیتی آهنین خود ، با منتقدان و معترضان برخوردی خشونت آمیز داشته و با سرکوب مخالفان ، آنان را وادار به تمکین و اطاعت می کند . در این کتاب بر نقش محدودیت سازی برای رنجبران در سیستم سیاسی توتالیتر تاکید شده و حاکمیت سیاسی را متهم می کند که در خصوصی ترین جنبه های زندگی افراد دخالت کرده، تا جایی که از قول قهرمان داستان می نویسد :

 " البته به هیچ نحو نمی توانستی بفهمی که کدامین لحظه پاییده می شوی ... باید با این فرض زندگی می کردی که صدایت شنیده می شود و هر حرکتی جز در تاریکی زیر نظر است " .

 جرج اورل در این کتاب نظام های تمامیت خواه را سیستمی سیاسی می داند که سعی زیادی در تغییر و دستکاری احساسات و افکار مردم و فلج کردن غرایز انسان همچون عشق و نوع دوستی دارند . او به درستی به پیشگویی آخر و عاقبت و این نظام ها پرداخته و معتقد است پایه های این نظام بسیار سست و لرزان خواهد بود . او بیشترین تاکید را بر نقش " امید " در میان طبقه رنجبران جامعه داشته و می نویسد : " رنجبران در صورت آگاه شدن از قدرت خویش نیازی به توطئه نمی داشتند ... تنها باید قیام می کردند و مانند اسبی که مگس ها را از خود می تکاند ، خود را تکان می دادند ... به یقین دیر یا زود به این فکر می افتادند ....     

پ ن : به دوستان توصیه می کنم یک بار دیگر کتاب ارزشمند قلعه حیوانات جرج اورول را بخوانند .

منبع:زمهریر /http://zamhariri.blogfa.com/