خلاصه ای از کتاب "سیری در سیره نبوی" از شهید مرتضی مطهری

وفات فرزند پیغمبر و گرفتن خورشید

ابراهیم بن رسول الله مورد علاقه پیامبر در هجده ماهگی از دنیا می رود و پیامبر و ماریه قبطیه مادرش اشگ می ریزند و محزون هستند و تمام مسلمین محزونند.

همان روز تصادفا خورشید می گیرد.مسلمین شک نکردند که گرفتن خورشید هماهنگی عالم بالا بود به خاطر پیغمبر و خورشید به خاطرحزنی که عارض پیغمبر اکرم شد، گرفت. این امر سبب شد که عقیده و ایمان مردم به پیغمبر اضافه شود؛ولی پیغمبر چه می کند؟

پیغمبر نمی خواهد از نقاط ضعف مردم برای هدایت مردم استفاده کند، می خواهد ازنقاط قوت مردم استفاده کند، نمی خواهد از جهالت و نادانی مردم به نفع اسلام استفاده کند، می خواهد از بیداری مردم استفاده کند؛ چون قرآن به او دستور داده:

"ادع الی سبیل ربک بالحکمت و الموعظه الحسنه و جادلهم بالتی هی احسن" .

ما که به آن ها چیزی نگفته ایم. ما در اینجا سکوت می کنیم.سکوت هم نکرد و بالای منبر صحبت کرد و گفت: 

این که خورشید گرفت، به خاطر بچه من نبود.

مردی که حتی از سکوتش سوء استفاده نمی کند.خدا به او اجازه نمی دهد.اسلام نیازی باین جورکارها ندارد.
برای هدف حق باید از وسیله حق استفاده کرد.
اگر من بدانم چنانچه یک حرف نا درست ،یک دروغ ، یک حدیث ضعیف را برای شما بخوانم و بدانم همین امشب همه گنهکاران شما تویه می کنند، همه شما نماز شب خوان می شوید، اسلام به من چنین کاری را اجازه نمی دهد.

آیا اسلام اجازه می دهد ما دروغ بگوییم که مردم یرای امام حسین اشگ بریزند؟شکی نداریم که اشگ برای امام حسین اجر و ثواب دارد، اما اسلام
اجازه دروغ نمی دهد.اسلام نیازی به این دروغ ها ندارد.حق را با باطل آمیختن حق را از میان می برد.

بستن آب به روی دشمن

جنگ صفین در یکی از کرانه های فرات رخ داد.اصحاب معاویه "شریعه"یعنی محلی را که می شد آب برداشت، می گیرند.بعد علی(ع)وارد می شود، اصحابش بی آب می مانند. می فرستد نزد معاویه که آخرما اول آمده ایم برای مذاکره و صحبت
 کردن ،بلکه خداوند با مسالمت این مشکل را از میان مسلمین بردارد و حل بکند.چرا دست به چنین کاری زدی؟

ولی معاویه گوشش بدهکار نیست.امیرالمومنین دستور حمله می دهد و همان روز شریعه را می گیرند.بعد اصحاب می گویند: 

ما حالا مقابله به مثل می کنیم.

علی(ع)می گوید: ولی من این کار را نمی کنم؛ چون آب یک چیزی است که خداوند آن را برای کافر و مسلمان قرار داده.این کار دور از شهامت و فتوت و مردانگی است..

علی نمی خواهد پیروزی را به بهای یک عمل ناجوانمردانه به دست بیاورد.

این نکات در سیره بزرگان زیاد است.