بالاخره نامه ابن زیاد به حر رسید و از او خواست بر امام سخت بگیرد و او را در بیابان بی سنگر و پناه و بی آب نگهدارد. در این هنگام شعثاء یزید بن زیاد یکی از یاران امام فرستاده ابن زیاد را شناخت و او را شماتت کرد. حر نیز پیشنهاد یاران امام مبنی بر فرود کاروان امام در ده غاضریه را نپذیرفت و دلیلش را نظارت جاسوس ابن زیاد بر انجام دستورات ابن زیاد دانست.
زهیربن قین به امام پیشنهاد جنگ با لشگر حر را داد و این جنگ را آسان نر از نبرد با لشکر بزرگ کوفه می دانست، اما امام گفت من آغازگر جنگ نخواهم شد.

(ابی مخنف. وقعه الطف. ص. 176.179.)