درباره پسرم دکتر سید میثم

با سلام و صبح بخیر خدمت استاد خوب خودم 

بنده به واسطه تعلق خاطر شدید نسبت به خانواده بزرگ شفیعی مطهر دیشب تادیر وقت نشستم و قطعه شعری هر چند ناکافی در وصف آقازاده گرامی نوشتم و به دلیل دیر وقت بودن نتوانستم کسب اجازه کنم . از محضر مبارک استدعا دارم چنانچه نمی پسندند ،عنایت بفرمایید تا حذفش کنم. 

بنده ضمن ارسال این مطلب ناقابل خداییش دستانم می لرزید که مبادا کلمه ای بنویسم که یک ذره خلاف خصوصیات اخلاقی و معارف شما باشد. بعض کلمات را شاید ده بار عوض کردم که بتوانم لااقل آن ها را اندکی به لیاقت های شما نزدیک کنم . دیدم باز کار بسیار مشکل و نشدنی است. 

خداوند شما را همیشه عزت مند بدارد! سرفراز باشید!

ضمنا اشاره ای هم به مسئولیت های خطیر اطبای مخترم و زمامدارن دینی و حکومتی شده. از لطف آن بزرگوار ممنون و متشکرم

ان شاءالله سایه بابرکت آن بزرگوار بر سر اهالی قلم،خانواده محترم،و بنده حقیر باشد و همیشه از آن متانت بالا و نظم فوق العاده کما فی السابق برخوردار باشید.

**************************

 

با سلام
تقدیم به جناب آقای دکتر سیدمیثم شفیعی مطهر

(شخصیت باوقار و نجیب خانواده بزرگ شفیعی مطهر)

سلام ای پاکباز مهر پرور*

سلام ای همدم و یار مطهر

خردمندان چوکوهی استوارند

*جوانمردان شکوه این دیارند 

سفر بودم به هجران روزگاری 

 گذرکردم به کوی گلعذاری

بدیدم چون زدم آن حلقه بر در

کلامی دلنشین بنوشته با زر:
که ای دلداگان مهر و پیوند:

*دوکس باشد درعالم آبرومند

نخست آن غمگسار جان مردم 

 دگر آن حافظ ایمان مردم

طبیبی کو به هر فیض نگاهی 

 زداید رنج و غم از بی پناهی

ببوسد بینوا جانانه آن دست

که از درد و الم آسوده بنشست

همانا گر شفا بخشد به جانی

 چنان باشد که برجان جهانی

دگر آن پیشوای با عدالت 

 نخواهد در جهان جز خیر ملت

ز نیکو پارسایان خدا جوی 

 گلستان شد جهان از رنگ و از بوی

بر آن صاحبدلان با مروت 

 گشاید آسمان درهای رحمت

***
ان شاء الله در پناه حق در امور خداپسندانه موفق باشید

ارادتمند: راستگو