: در باب  یعقوب_لیث

200سال از  حمله اعراب به ایران می گذشت. زبان فارسی رفته رفته از مدارس و مکاتبات دیوانی حذف و به جای آن زبان عربی اجباری و تعلیم داده می شد.
#خلفای_عباسی در بغداد با این که خلافت خود را مدیون ایرانیان می دانستند، با تکبر و غرور خاصی ایرانیان مسلمان را والی خوانده و از هیچ گونه ظلم و ستمی بر آنان کوتاهی نمی کردند.
در سیستان خشگ سالی اتفاق افتاده بود، ولی ماموران خلیفه بي رحمانه خراج و مالیات سنگینی را از دهقانان و بازرگانان طلب کرده و به سوی بغداد می فرستادند تا صرف خوش گذراني خلفای عباسی گردد.
در این میان جوانمردی رویگر زاده از سیستان برمی خیزد  یعقوب ليث صفاری!

او با گردآوری دلاوران سیستان و ديگر نقاط ایران زمین به جنگ با خلیفه می پردازد و تمامی سیستان وخراسان تا ماورانهر و مازندران و گیلان و ری و اصفهان و فارس و کرمان تا قسمتی از خوزستان را از تسلط متجاوزان عرب آزاد می کند.

يعقوب در فرمانی به تمام نقاط ایران زبان عربی را حذف و زبان فارسی دری را رایج می کند(در دفاتر دیوانی وحکومتی) تا بعدها ماشاهد ظهور عارفان و شاعران بسیاری در فرهنگ و ادب ایران همچون  فردوسی و  مولوی و  نظامی و  حافظ و  سعدی باشیم که چگونه از رونق و گسترش زبان پارسی پاسداری کردند .

اگر یعقوب ليث صفاری چنین کار عظیمی برای زبان وادب پارسی انجام نمی داد، کشور ما هم امروز مانند تمامی کشورهای شمال آفریقا عرب زبان بودند.

خلیفه که تجربه برافتادن خاندان  بنی اميه به دست ایرانیان راداشت، هراسان پیکی به سوی یعقوب می فرستد و می گوید: 

تمامی نقاطی که درايران تصرف کردید، از آن تو باشد، ولی مرا به خلافت مسلمین بپذیرید!
 
يعقوب ليث صفاری نان و پیاز و شمشیری را در یک سینی مي گذارد و در پاسخ به خلیفه چنين می گوید :

تو یک متجاوز به خاک ایران هستی و درمقامی نیستی که ملک ایران را به ایرانی ببخشی. من یک رویگر زاده ایرانی هستم! غذای من ساده است، نان و پیاز؛ ولی پاسخ من به متجاوزی مانند تو به خاک ایران هر چند خود را خلیفه مسلمین بخوانی، این شمشیر است.

برگرفته از تاریخ سیستان و ايران 

یعقوب لیث صفاری یکی از آزادگان و فرماندهان وطن پرست ایران بود که در هنگام جنگ با لشکر خلیفه عباسی در دزفول به علت بیماری درگذشت .یعقوب لیث با لشکری جنگید که فرمانده آن لشکر متجاوز محمدبن جعفربود . این فرمانده هم در این جنگ کشته شد . اکنون قبر این دو نفر چنان تفاوتی با هم دارد که هر کس که تاریخ نداند و نخوانده باشد، گمان می کند که یعقوب متجاوز به این کشور بود و محمدبن جعفر مدافع . وای بر نادانی ما!
 
اگر وقت کردید و گذرتان به دزفول افتاد، حتمأ به قبر این دو نفر سر بزنید . قبر محمدبن جعفر (مم بن جعفر)در غرب دزفول با شکوه و عظمت خاصی همه روزه پذیرای زائرانی است که اجدادشان را به خاک وخون کشیده و به نوامیس شان تجاوز کرده است! 

و در شرق دزفول در مسیر جاده شوشتر قبری مخروبه و دورافتاده ،  قبری که اکثر مردم شهر او را نمی شناسند، وجود دارد . در این قبر یکی از شجاع ترین،متعصب ترین و وطن پرست ترین فرماندهان تاریخ این سرزمین یعقوب لیث صفاری آرمیده است.
ملتی که تاریخ نمی خواند، محکوم به فناست .