درميان آدميان يك طبقه ممتار وجود دارد و آن هم طبقه اهل تقوي است .

اولين ويژگي اهل تقوي در كلام امير مومنان اين است كه سخن آن ها صواب است

فالمتقون فيها هم اهل الفضائل ،منطقهم الصواب وملبسهم الاقتصاد ومشيهم التواضع

پارسايان اهل فضيلتند . سخن آن ها صواب ولباس آنان ميانه روي وروش آنان فروتني است .

امير مومنان درخطبه      ایشان در خطبه ۱۷ نهج البلاغه  هم درباره كنترل زبان مطالبي فرموده است از جمله :

وليخزن الرجل لسانه   

 آدمي بايد زبان خود را دربند كند.

وسوگند مي خورد به خدا بنده اي را نديدم كه پرهيزكاري اوراسود دهد ، مگر اين كه زبان خود را نگاه دارد.

والله ما اري عبدا ينبغي تقوي تنفعه حتي يخزن لسانه

و روايتي را از پيامبر نقل مي كند :

لا يستقيم ايمان عبد حتي يستقيم قلبه ولايستقيم قلبه حتي يستقيم لسانه

ايمان كسي مستقيم نمي شود مگر اين كه دل او راست ومستقيم شود ودل كسي استقامت نمي 

پذيرد مگر اين كه زبانش استقامت پذيرد.

ظالم آن قومي كه چشمان دوختند

زآن سخن ها عالمي را سوختند

عالمي را يك سخن ويران كند

روبهان مرده را شيران كند

ما بيش از هر چيز از گفته هايي ضرر مي كنيم كه حساب شده نيست .

اصلاح گفتار ومنطق بر هر كسي كه پا در جاده تقوي مي گذارد، فرض است .

امير مومنان فرمود :

من نصب نفسه للناس اماما فليبدا بتعليم نفسه  قبل تعليم غيره ،وليكن تاديبه بسيرته  قبل تاديبه بلسانه     "كلمات قصار 73"

هركس خويش را رهبر وامام مردم قرار مي دهد، بايد پيش ار تعليم ديگران به تعليم خويش پردازد وبايد با سيرت خويش، ديگران را ادب بياموزد بيش از آن كه با زبان به اين كار همت گمارد.

وملبسهم الاقتصاد ،ومشيهم التواضع

روش پارسايان اعتذال و زوش آن ها فروتني است .

به به عبارتي اعتدال شيوه زندگي متقين است  همان طور كه قرآن در آيات مختلف به اين مهم توجه كرده است ،از جمله :

منهم امه مقتصده كثير منهم ساء ما يعملون   " مائده 66"

از ايشان امتي معتدل اند و كثيري از آن ها بد كردارند.

واقصد في مشيك واغضض من صوتك   "لقمان 19"

درراه خوداعتدال پيشه كن وصداي خود را پايين آور.

 مشيهم التواضع

 اهل تقوي  در زندگي خود متكبرانه عمل نمي كنند .

قران چه زيبا تعبيري دارد .

ولا تمش في االارض مرحا انك لن تخرق الارض ولن تبلغ الجبال طولا "الاسراء 37 "

 در زمين به تكبر راه مرو ،كه نه زمين را تواني شكافت و نه در بلندي به كوه ها خواهي رسيد.

تواضع فرزند خويشتن شناسي است . آن كه خود را خوب  نمي شناسد ،خود را بزرگ تر از آن كه  هست ، مي بيند ومبتلا به عجب وتكبر مي شود ومدعي عظمت دروغين مي گردد.

اولين مرتبه تقوي  پرهييز ازمحرمات است و هر چه درجه تقوي افزون گردد، كار دشوارتر وتعداد محرمات افزون مي گردد ،تا جايي كه  حسنات الابرار را سيئات مقربين ناميده اند .

يكي از اعظم محرمات تفرقه درون است و ازاصول مهم سلوك عرفاني اين است كه آدمي بايد در درون خود متجمع و متمركز باشد . و هزاران طلبكار نداشته باشد .

ضرب الله مثلا رجلا فيه متشاكسون و رجلا سلما لرجل  هل يستويان مثلا ؟

علم نافع

امير المومنين مي فرمايد:

ووقفوا اسماعهم علي العلم النافع لهم

اهل تقوي گوش خود را فقط به علومي كه برايشان نافع است، مي سپارند .

غزالي مي گويد : دانش آدمي را به حال خود نمي گذارد يا به او حيات ابدي مي بخشد، يا هلاك ابدي .

دانش وهر چه كه از قبيل اندوخته هاي رواني است با آدمي نسبتي خواهد داشت ؛ يابلايي براي آدم 

خواهد بود ويا سودي به او خواهد رساند .

هيچ اندوخته دروني ورواني نمي شناسيم كه داشتن ونداشتن آن يكي باشد .

درفرهنگ اسلامي بيش از آن كه درباره علم توضيح داده شود، در باره شخص عالم توضيح داده شده 

است ؛ يعني ظرف روان شخص عالم است كه نافع بودن علم يا مضر بودن آن را تعين مي بخشد .

پيامبر مي فرمايد : 

 راس الحكمه مخافه الله          بالاترين حكمت خوف از خداست.

منبع :وقف عشق