🛑  یکی از علل بسیار مهم قرارنگرفتن ایران در قافله توسعه جهانی، رهبران سیاسی بوده است. متأسفانه به ویژه پس از انقلاب، رهبران سیاسی در کشور نتوانسته اند در جهت منافع ملی جامعه، کوک سرعت توسعه ای کشور را با سرعت جهانی تنظیم کنند و متأسفانه در بسیاری از مواقع بازپس رفته اند!
علی ایّ حال، تجربه کشورهای موفق نشان داده است که رهبران سیاسی، نقش کلیدی در توسعه جوامع شان داشته است. برای مثال کشور مالزی :  
همیشه اعتقاد داشته ام که رهبران سیاسی نقش مؤثری را در رشد و توسعة اقتصادی کشورشان ایفا می کنند. یکی از نمونه ‎های جذاب، کشور سابقاً فقیر مالزی است. مالزی با مساحت 320000 كيلومتر مربع و جمعيتي بالغ بر 27 ميليون نفر واقع در جنوب غرب آسيا واقع است كه شغل اكثر مردمانش كشاورزي در مزارع موز، آناناس و كائوچو يا صيد ماهي بود و تا قبل از 1981 اكثراً در روستاها و جنگل ‎ها و در پایين ‎ترين سطح امكانات، زندگي مي‎ كردند.
درآمد سرانه هر نفر كمتر از 100 دلار بود و مناقشات و جنگ ‎هاي مذهبي ناشي از وجود 18 دين و مذهب و نژاد، كشوررا به ‎شدت ناامن کرده بود.

اما این کشور فقیر توسط رهبری دوراندیش و عاشق به کشور و مردم، به الگوی کشورهای موفق تبدیل شد.

"مهاتير محمد" كوچك ترين عضو خانواده 11 نفره ‎اي بود كه شغل معلمي پدرش تكافوي برآوردن آرزويش را برای خريدن دوچرخه براي رفت ‎و آمد به دبيرستان نمي ‎داد. بنابراين، او برای برآورده ‎کردن آرزويش شروع به فروختن موز در خيابان بعد از اتمام اوقات مدرسه کرد.
مهاتير پس از پایان دبيرستان وارد دانشگاه پزشكي كشور همسايه سنگاپور شد و  پس از فارغ‎التحصيلي در 1953، به كشورش بازگشت.

در 1964 به مدت 5 سال به ‎عنوان نماينده در مجلس ملي فعاليت کرد و در 1970 كتاب معروفش را با نام "آينده اقتصادي مالزي" نوشت كه همين كتاب بعدها پايه واساس تفكرات او برای تحول اقتصادي كشورش شد.

در 1974 به ‎عنوان سناتور وارد مجلس سنا و در 1975 به ‎عنوان وزير آموزش و پرورش و سپس نيابت نخست وزير و سرانجام در 1981 نخست وزير مالزي شد و انقلاب عظیم اقتصادی را از همین سال در کشورش آغاز کرد.
او ابتدا با تعیین اولويت‎ ها و اهداف، نتايجي را كه مي‎ بايست طي مدت 10 سال و سپس 20 سال و سرانجام تا 2020 به‎ دست آیند، مشخص کرد. درادامه، آموزش همگاني و تحقيقات علمي در اولويت قرار گرفت، به ‎گونه‎ای كه بيشترين ميزان بودجه و اعتبار را براي آموزش همگاني و كسب مهارت ‎هاي فني، آموزش زبان انگليسي و تحقيقات علمي اختصاص داد و هزاران نفر از دانشجويان را با پرداخت بورسيه به بهترين دانشگاه ‎هاي جهان اعزام کرد.

مهاتیرمحمد استراتژي و برنامه‎ هايش را به ‎صورت شفاف و با صداقت با مردم كشورش در ميان گذاشت و دست یاری به ‎سوی مردم دراز کرد.
مردم نيز چون او را صادق ديدند، باورش كردند و همراه و دنباله ‎رو او شدند. در نخستين سال، با كاشت يك ميليون اصله درخت روغني، توانستند فقط طی دو سال، مالزي را به ‎عنوان بزرگ ترين و اولين كشور توليدكننده و صادركنندة روغن درختي به دنيا معرفي کنند.

توسعة صنعت جهانگردي نیز درآمد هنگفتی برای این کشور همراه داشت و همچنین، مالزي در 1996 در صنعت برق و الكترونيك، خود را به ‎عنوان يكي از صادركنندگان لوازم برقي و الكترونيكي به دنيا معرفي کرد.

"مهاتير محمد" با پرهیز از درگیری در تنش‎ های جهانی و با وضع قوانين شفاف و ضوابط مشخص، درهاي اقتصادي كشورش را به ‎سوي سرمايه ‎گذاران خارجي گشود و با تأسيس شركت عظيم "پتروناس" در برج‎هاي دوقلوي كولالامپور، بازار بورسي با يك ميليون دلار معامله در روز را پايه ‎ريزي کرد.

به ‎طورخلاصه، "مهاتير محمد" طي مدت 21 سال يعني از 1981 تا 2003 موفق شد كشوري فقير با درآمد سرانة 100 دلار را به كشوري توسعه‎يافته با درآمد سرانة 1600 دلار و سرمايه‎ گذاري را از 3 ميليارد به 98 ميليارد دلار و صادرات را به رقم قابل توجه 200 ميليارد دلار برساند تا جانشينانش آرزوي طراحي شده او را به‎نام "مالزي بيست- بيست" يا مالزي در سال 2020 را به ‎عنوان چهارمين قدرت اقتصادي آسيا پس از ژاپن- چين- و كره به دنیا معرفی کنند.

آیا رهبران سیاسی ایران شرمنده نیستند از این که روزی رهبران مالزی پیش از انقلاب که حسرت پیشرفت ایران را می‌خوردند و آرزو می کردند روزی بتوانند از الگوی توسعه ای ایران کپی برداری کنند، توانسته امروز جایگاه مناسبی را برای خود در قافله توسعه جهانی پیدا کند، ولی ایران با این همه ثروت و درآمدهای سرشار، از مسیر توسعه بازمانده است و رهبرانش مدام درحال منازعات سیاسی و رقابت های بیهوده ولی با هزینه های بالا هستند؟

✍️ دکتر رحیمی‌بروحردی