دانش پزشکی در شاهنامه حضرت عشق حکیم ابولقاسم فرودسی جان جان جان 🌹

نگه کن بدین گنبدِ تیزگرد
که درمان ازویست و زویست درد
در شاهنامه درباره تولد رستم آمده است که هنگام وضع حمل رودابه، چون کودک بزرگ ‌جثه بود و مادر تاب و توان زاييدن نداشت و مدام مي گفت: 

گویی سنگ در شکم دارم!

تو گویی به سنگستم آکنده پوست
و یا زاهن است آن که بوده دروست

زال، یک پر سیمرغ آتش زد و سیمرغ ظاهر شد و به او آموخت که پهلوی مادر را بشکافند و کودک را بیرون بکشند. این نشان از دانش ایرانیان باستان در سزارین است و چه زيباست که ما به جای واژه سزارین که برگرفته از نام ژولیوس سزار است، واژه زیبایِ 《رستمی یا رستمانه یا رستم‌زاد》 را به کار ببریم.
سخت و سنگین است که این دانش از ما بوده و سپس نام دشمن اجدادمان را برای ابتکار نیاکان خویش استفاده کنیم.

به ساعت گیاهی از آن خون برست
جز ایزد که داند که آن چون برست

در زمان سر بريده شدن سیاوش توسط گروی زره و در جایی که گردن سیاوش زده شد و خون سیاوش از تشت ریخته شد، گیاهی رویید که نامش را سیاوشان نامیدند و مقدس دانستند.
گیاه درمانی که در شاهنامه آمده و هم اکنون نیز در عطاری های جنوب کشور بسیار مورد استفاده بوده و معقول پزشکان می باشد، نامش 《پَر سیاوشان》 است. و به قول مادربزرگ هايمان، درمان همه دردي است و به خصوص سرما خوردگی ...

فردوسی گیاه پرسیاوشان که از خون سیاوش رویید را این گونه وصف می کند:.

به ساعت گیاهی برآمد ز خون
بدان‌ جا که آن تشت شد سرنگون
گیا را دهم من کنونت نشان
که خوانی همی خون اسیاوشان
بسی فایده خلق را هست ازوی
که هست اصلش از خون آن ماهروی

گُلی که از غم و شرم، سر به زير افکند!

همچنین موضوع جالبی که در میان مردم کردستان و اورامانات وجود دارد و نشان از پیوستگی فرهنگی این آب و خاک است، گل لاله واژگون در پاوه و اورامانات و برخی دیگر از مناطق غربی ایران که به نام گل اشک سیاوش نامیده می‌شود. پاره‌ای از لرها و لک‌ها و کردها می گویند این گل در آن زمان که گلوی سیاووش با تیغ تیز آشنا می ‌شد، گواه آن رخداد بود. از پس آن اندوه، گلگونه رخ، سر به زیر افکند تا آرام آرام اشک بریزد بر بی گناهی سیاوش.

چو سرو سیاوش نگونسار دید
سراپرده دشت خونسار دید
بیفکند سر را ز انده نگون
بشد زان سپس لاله واژگون

لاله واژگون یا لاله نگونسار، در نقش سرستون‌ های ساسانیان و نیز در نگاره‌ های طاق بستان در کنار نقش پادشاهان ساسانی دیده می‌ شود.

شاهنامه حکیم فردوسی جان جان جان 🌱🌱🌱🌱🌱🌱