تجارب معلمی استاد پروفسور حسابی
پروفسور حسابی : 22 سال درس دادم
1- هیچ گاه لیست حضور و غیاب نداشتم؛ چون کلاس باید این قدر جذاب باشد که بدون حضور و غیاب شاگردت به کلاس بیاید.
2- هیچ گاه سعی نکردم کلاسم را غمگین و افسرده نگه دارم؛ چون کلاس خانه دوم دانش آموز است.
3- هر دانش آموزی دیر آمد، سر کلاس راهش دادم؛ چون می دانستم اگر 10 دقیقه هم به کلاس بیاید؛ یعنی احساس مسئولیت نسبت به کارش.
4- هیچ گاه بیشتر از دو بار حرفم را تکرار نکردم، چون این قدر جذاب درس می دادم که هیچ کس نگفت بار سوم تکرار کن.
5- هیچ گاه 90 دقیقه درس ندادم؛ چون می دانستم کشش دانش آموز متوسط و کم هوش و باهوش با هم فرق دارد.
6- هیچ گاه تکلیف پولی برای کسی مشخص نکردم؛ چون می دانستم ممکن است بچه ای مستضعف باشد یا یتیم ...
7- هیچ گاه دانش آموزی درب دفتر نفرستادم؛ چون می دانستم درب دفتر ایستادن یعنی شکستن غرور.
8- هیچ گاه تنبیه تکی نکردم و گروهی تنبیه کردم؛ چون می دانستم تنبیه گروهی جنبه سر گرمی است ولی تنبیه تکی غرور را می شکند.
9- همیشه هر دانش آموزی را آوردم پای تخته، بلد بود؛ چون می دانستم که کجا گیر می کند نمیپرسیدم !
@moallemshad
موضوعات مرتبط: به اندیشان ایرانی یا مسلمان

برگی از سرگذشت و زندگی نامه بزرگان ، نوابغ ، اندیشمندان و مشاهیر ایران و جهان .
داستان هایی از زندگی آنان که از توان فکری خود بیشتر بهره گرفتند و در عرصه تکامل ، تحول آفریدند .
«كسي كه داراي عزمي راسخ است ،جهان را مطابق ميل خويش عوض مي كند. »
(گوته)