تجارب معلمی استاد پروفسور حسابی


پروفسور حسابی : 22 سال درس دادم

1- هیچ گاه لیست حضور و غیاب نداشتم؛ چون کلاس باید این قدر جذاب باشد که بدون حضور و غیاب شاگردت به کلاس بیاید.

2- هیچ گاه سعی نکردم کلاسم را غمگین و افسرده نگه دارم؛ چون کلاس خانه دوم دانش آموز است.

3- هر دانش آموزی دیر آمد، سر کلاس راهش دادم؛ چون می دانستم اگر 10 دقیقه هم به کلاس بیاید؛ یعنی احساس مسئولیت نسبت به کارش.

4- هیچ گاه بیشتر از دو بار حرفم را تکرار نکردم، چون این قدر جذاب درس می دادم که هیچ کس نگفت بار سوم تکرار کن.

5- هیچ گاه 90 دقیقه درس ندادم؛ چون می دانستم کشش دانش آموز متوسط و کم هوش و باهوش با هم فرق دارد.

6- هیچ گاه تکلیف پولی برای کسی مشخص نکردم؛ چون می دانستم ممکن است بچه ای مستضعف باشد یا یتیم ...

7- هیچ گاه دانش آموزی درب دفتر نفرستادم؛ چون می دانستم درب دفتر ایستادن یعنی شکستن غرور.

8- هیچ گاه تنبیه تکی نکردم و گروهی تنبیه کردم؛  چون می دانستم تنبیه گروهی جنبه سر گرمی است ولی تنبیه تکی غرور را می شکند.

 9- همیشه هر دانش آموزی را آوردم پای تخته، بلد بود؛ چون می دانستم که کجا گیر می کند نمی‌پرسیدم !

@moallemshad


موضوعات مرتبط: به اندیشان ایرانی یا مسلمان

تاريخ : شنبه دوازدهم مرداد ۱۳۹۸ | 9:22 | نویسنده : شفیعی مطهر |