زندگی نامه آيت الله حسینعلی منتظری

  

   آیت الله منتظری در سال ۱۳۰۱ خورشیدى (۱۳۴۰ هجرى قمرى -‏ ‏۱۹۲۲ میلادى) در شهر نجف آباد در ۲۴ کیلومترى غرب اصفهان به دنیا آمد و در سال ۱۳۲۰ برای ادامه تحصیل از اصفهان عازم قم شد.

 ایشان در زمان رژیم سابق چندین بار به علت مبارزات علیه حکومت بازدادشت وتبعید شدند . در سال ۵۲ به طبس ودرسال۵۳ به خلخال ودرنهایت به سقز تبعید شدند.  همچنین سال های ارزشمند دیگری از عمر خود را در زندان اوین پشت سر گذاشت و در زندان اوین نیز نمازجمعه را اقامه نمود و تمام‏ ‏زندانیان سیاسى مسلمان از جمله حضرات آقایان : طالقانى ،‏ ‏مهدوى کنى ، هاشمى رفسنجانى ، لاهوتى و دیگران در نماز جمعه‏ ‏حاضر مى‎شدند; هرچند ساواک پس از مدتى مانع اقامه آن شد.

‏در پیامى که امام خمینى خطاب به آیت الله العظمى منتظرى به‏ ‏مناسبت آزادى ایشان صادر کردند فرمودند: ‏ ‏”هیچ از دستگاه جبار جنایتکار تعجب نیست که مثل جناب عالى‏ ‏شخصیت بزرگوارو خدمتگزار به اسلام و ملت را سال ها از آزادى ،‏ ‏ابتدایى ترین حقوق بشر محروم ، و با شکنجه هاى قرون وسطایى با او و‏ ‏سایر علماى مذهب و رجال آزادی خواه رفتار کند. خیانتکاران به کشور و‏ ‏ملت از سایه مثل شما رجال عدالت خواه مى‎ترسند. باید رجال دین و‏ ‏سیاست در بند باشند تا براى اجانب و بستگان آنان هرچه بیشتر راه چپاول‏ ‏بیت المال و ذخائر کشور باز باشد“.
میزان مقبولیت و محوریت آیت الله منتظرى در مبارزه و انقلاب تا‏ ‏آنجا بود که آیت الله خمینى در زمان تبعید، ایشان را به عنوان نماینده ‏ ‏تام الاختیار خویش در ایران منصوب کرد و در نامه اى از ایشان‏ ‏خواستند که بر جریانات بیت معظم له اشراف داشته باشند; و همواره‏ ‏درباره ایشان با تعابیرى همچون “فقیه عالیقدر”، “مجاهد بزرگوار”،‏ ‏”حاصل عمر من “، “ذخیره انقلاب ” و “برج بلند اسلام ” یاد مى‎کردند و‏ ‏حیثیت ایشان را “واجب المراعات ” دانسته و پس از پیروزى انقلاب‏ ‏بسیارى از مسائل فقهى و سیاسى مربوط به قوه قضائیه و وزارتخانه ها‏ ‏را به ایشان ارجاع مى‎دادند . در آخرین نامه اى که به ایشان منسوب‏ ‏شده است فرمودند:

 “همه مى‎دانند که شما حاصل عمر من بوده اید و من‏ ‏شدیدا به شما علاقه مندم … من صلاح شما و انقلاب را در این مى‎بینم که‏ ‏شما فقیهى باشید که نظام و مردم از نظرات شما استفاده کنند”.

ایشان شب گذشته در سن ۸۷ سالگی در شهر قم به ملکوت اعلی پیوستند .

ایشان فقه و فلسفه را نزد آیت الله محمدحسین بروجردی، آیت الله روح الله خمینی و علامه محمدحسین طباطبایی تحصیل کرد و به درجه‌ اجتهاد نائل آمد. در دوران انقلاب، وی از رهبران روحانی مهم بود که نقشی عمده در ترویج مرجعیت و رهبری آیت الله خمینی داشت و بارها به سبب فعالیت‌های سیاسی خود به زندان افتاد و شکنجه شد.

ایشان مدت درازی را نیز در تبعید گذراند. آیت الله منتظری در زمان تبعید، به حکم آیت الله خمینی که خود در نجف و در تبعید به سر می ‌برد، نماینده‌ تام الاختیار وی در ایران شد.

پس از انقلاب سال 1357، آیت الله منتظری رییس مجلس خبرگان قانون اساسی شد و نقشی کلیدی در تدوین قانون اساسی جمهوری اسلامی ایفا کرد. از جمله در اصل مربوط به رهبری، او نظریه‌ ولایت فقیه را در قانون اساسی گنجاند و سپس با تدریس این نظریه در درس خارج خود و انتشار چهار جلد در باره‌ ولایت فقیه، مهم‌ ترین نظریه‌ پرداز حکومت اسلامی پس از آیت الله خمینی شناخته شد.

در سال 1364، مجلس خبرگان رهبری، با آن که آیت الله خمینی همچنان در قید حیات بود، آیت الله منتظری را به جانشینی رهبر جمهوری اسلامی برگزید.