📝📝صداقت، حماقت، جنایت❗️

✍️✍️یدالله کریمی پور

♈️برای نوشتن این یادداشت، ناگزیر شدم بیوگرافی چندین شخصیت تاریخی را بخوانم. مائو، کاسترو، پل پوت، فرانکلین روزولت و چرچیل. در اینجا می خواهم چکیده برداشت خود را از منظر و روزنه ای متفاوت بیان کنم.

♈️من‌ در بررسی کلی زندگی مائو، کاسترو ، و پل پوت، که به گمانم‌ در شمار برترین و شریرترین جنایتکاران تاریخ معاصر بوده اند، نکته ای بزرگ در خباثت ذاتی و یا خانوادگی آنان‌ نیافتم.

♈️کاسترو و پل پوت، در خانواده هایی ثروتمند بزرگ‌ شده و تربیت یافتند.‌ گرچه پدر مائو نیز کشاورز بود، ولی نسبت به دیگران متمول بوده و زمینه تحصیلات او  را مهیا ساخت.

♈️این سه تن، تحصیلات عالیه داشتند. سهل است که کاسترو و پل پوت ، توسط  خانوادهایشان  برای آموزش و اخذ تخصص با هزینه های گزاف، به خارج فرستاده شدند.

♈️ولی به راستی چرا چنین سرانجامی یافتند؟ چرا پل بوت دست کم یک چهارم کامبوجی ها (خمر) را در وحشیانه ترین شکل ممکن‌ در تاریخ آدمی کشت و یا زنده به گور کرد؟  

چرا مائو طی ۲۰ سال حکومتش، در جریان های "جهش بزرگ" و "انقلاب فرهنگی" و...دست کم ۴۰ میلیون چینی را در اثر قحط و غلا، در ازای کمک به انقلابیون و کشو های سوسیالیستی خارجی به کشتن داد؟ 

چرا کاستروها، کوبا را بیش از ۶۰ سال در خفگی و اسارت گرفته و منزوی ساختند؟

♈️با اجازه، پاسخ این پرسش را از بیانیه شادروان رضا بابایی، به مناسبت مرگ‌ فیدل کاسترو قرض گرفته ام:

🔰 "باورهای غلط" از "انسان‌های خوب"《جنایتکار》می‌سازد. او(کاسترو) چهل سال‌، شرافت‌مندانه ستم کرد و کشورش را به بن‌بست كشاند؛ تا جهانیان بدانند که، آن‌چه کشوری را آباد می‌کند،《نیّت‌ها》نیست؛ 《روش‌ها》است.

♈️باور کنید ریشه بیشتر نزدیک به همه بیچارگی ملت های درمانده و دچار فساد هولناک داخلی ، با تهدید های مستمر خارجی، در همین جا نهفته است:

🔰 باور داشتن به پاکی و صداقت رهبران؛ رهبرانی که بیشتر ناآگاهانه و با نادانی و بلکه حماقت، روش ها و شیوه های غلط را در پیش می گیرند؛ و روش هایی که خواه و ناخواه به جنایت منتهی خواهند شد.