قتل دکتر کاظم سامی

با پیروزی انقلاب، سامی به عنوان وزیر بهداری در کابینه مهندس بازرگان منصوب شد.
سامی اولین وزیر بهداری بعد از انقلاب بود که ضمن قبول این پست، مسئولیت حدود ۳۰ واحد درمانی دیگر را به عهده گرفت. او در بیست  و سوم تیر ماه سال ۱۳۵۸ (پنج ماه پس از انقلاب) طرح «طب ملی» را در اجتماع مدیران بهداری‌های سراسر کشور در شهر مشهد اعلام کرد، که به موجب آن هزینه دکتر، دارو و درمان همه ایرانیان از سوی دولت تأمین شده و تأسیس بیمارستان غیردولتی غیرقانونی می‌شد. این طرح، مراجعه‌ داوطلبانه مردم به مطب خصوصی پزشکان را در ساعات غیر اداری منع نمی‌کرد. در مقدمه‌ی طرح آمده‌بود که تندرستی و درمان رایگان حق مردم است.
سامی از مخالفان بیمارستان‌های خصوصی بود و در دوران وزارت خود با طرح طب ملی در تلاش بود تا نهادهای درمانی را از سایر ارگان‌ها و نهادها گرفته و به وزارت بهداری و بهزیستی اضافه کند؛ که از این جمله می‌توان به ادغام کلیه واحدهای درمانی سازمان خدمات اجتماعی، سازمان شیرو خورشید، انتقال خون و حتی آموزشگاه‌های ‌این نهادها اشاره کرد.
او قبل از استعفای دولت موقت در ۱۴ آبان ۱۳۵۸ چندین بار استعفای خود را به خاطر نارسایی‌ها و کمبودها و دخالت‌های بی‌مورد، به هیئت دولت و نخست‌وزیر آن، مهندس بازرگان ارایه می‌کند تا این که سرانجام چند روز قبل از ۱۴ آبان استعفایش مورد پذیرش دولت قرار می‌گیرد.
ساعت ۱۱:۳۰ چهارشنبه ۲ آذر ماه ۱۳۶۷ شخصی که خود را غلام همتی معرفی می‌کرد، در واپسین ساعات کار طبابت کاظم سامی وارد مطب وی شده در فاصله کوتاهی، با شنیدن فریادهای سامی، همسرش سراسیمه از طبقه بالا (منزل) به طبقه پایین (مطب) مراجعه کرده و آن مرد را دشنه به‌دست و خون‌آلود در کنار فرق شکافته و پیکر غرق به خون دکتر مشاهده می‌کند. سامی دو روز بعد با وجود تلاش تمامی تیم جراحی و پزشکان در ساعت ۲۱:۳۰ روز جمعه ۴ آذر ماه ۱۳۶۷ درگذشت.

سیدعلی‌اکبر محتشمی‌پور، وزیر کشور وقت جمهوری اسلامی سه هفته پس از قتل کاظم سامی اعلام کرد محمود جلیلیان قاتل وی در حمامی در اهواز خودکشی کرده‌است.
اکبر هاشمی رفسنجانی در کتاب خاطرات ۱۳۶۷ خود می‌نویسد:
محمود جلیلیان متولد ۱۳۱۶ در کرمانشاه که گفته شد کارمند سازمان هلال‌احمر بوده و هنگام تصدی کاظم سامی در آن سازمان با وی درگیری داشت، قاتل کاظم سامی بود. او توسط حفاظت و اطلاعات شهربانی جمهوری اسلامی شناسایی شد، اما پیش از دستگیری در مورخه ۱۳ آذر ۱۳۶۷ در یکی از گرمابه‌های شهر اهواز، خود را از لوله دوش نمره حمام حلق آویز کرد. در داخل نمره حمام، یک سرنگ خالی نیز مشاهده شد .
«در همان روزگار شایع شد که حسینعلی منتظری، که هنوز در بافت قدرت اما منتقد حاکمیت بود، بر آن است تا با حمایت از نامزدی کاظم سامی در برابر اکبر هاشمی رفسنجانی در انتخابات ریاست جمهوری، تحولاتی سیاسی را زمینه‌ساز شود . بنابر همین شایعات، رقیب، که از محبوبیت سامی و نفوذ منتظری در جامعه آگاه و نگران بود، با قتل  کاظم سامی او را از سر راه خود برداشته‌است.
منتظری قتل او را شهادت نامید و دستور رسیدگی و یافتن مسببین قتل را صادر کرد .
پس از چندی شخصی به نام محمود جلیلیان کارمند سابق هلال احمر عامل قتل معرفی شد که با مراجعه‌ی مامورین  به محل سکونتش  وی متواری گردید و چند روز بعد جسدش در حمام برلیان اهواز کشف شد، وزارت اطلاعات علت مرگ را خودکشی اعلام داشت و ادعا کرد که وی خود را با کمر بند از دوش حمام حلق‌آویز کرده‌است.
سرهنگ دلشاد افسر مورد اعتماد آیت الله منتظری مسئول این پرونده شد. او دستور نبش قبر صادر کرد، پس از معاینه جسد معلوم گردید که محمود جلیلیان ابتدا کشته شده و سپس جسدش حلق اویز گشته.
همسر قاتل مورد باز جویی قرار گرفت و از منزل نام برده  مقادیر زیادی پول نقد کشف شد‌.
همسر محمود جلیلیان  اظهار داشت که "شوهرم مدت ها بیکار بود و ما زندگی را به سختی می گذراندیم تا این که یک روز یکی از دوستانش به دیدن او آمد، من این شخص را قبلا ندیده بودم .چند باری دنبال همسرم آمد و با یکدیگر با ماشین او بیرون رفتند. تا این که یک روز همسرم با مقادیر  زیادی پول به خانه آمد و در جواب سوال من که این پول از کجا آمده، اظهار داشت در مقابل انجام یک ماموریت مهمی این پول به من پرداخت شده . او پول ها را به من سپرد و روز بعد به همراه همان دوست به سفری چند روره رفت."
با تجسسات سرهنگ دلشاد مشخص شد که شخصی که به محمود جلیلیان پول پرداخته شخصی است به نام محمود احمدی نژاد بود.

 پس از یافتن رد احمدی نژاد در این قضیه میر عماد دادستان استعفا داده و سرهنگ دلشاد افسر مسئول پرونده با شلیک گلوله در دفتر کارش کشته می‌شود. به این ترتیب هم قاتل کشته می شود و هم افسر تحقیقات در پرونده.
#بر‌گرفته‌از‌کتاب‌نسل‌کشی‌ایرانیان
# جلد پنجم
#انتشارات اوای بوف
#نویسنده‌حوریه‌قره‌داغی