دکتر نات معمولاً سالي يک ماه را داوطلبانه براي پزشکان بدون مرز کار مي کند. ديويد نات جراح عروق که داوطلبانه در سال يک ماه با «پزشکان بدون مرز» کار مي کند، با عمل قطع استخوان کتف يک پسر 16ساله در کنگو، جان او را نجات داد.

او که هيچ وقت اين عمل را انجام نداده بود، از طريق پيام کوتاه تلفني (اس ام اس)، به يکي از همکاران خود در بريتانيا از او خواست او را در اين جراحي راهنمايي کند.

همکار او فوراً جواب داد و قدم به قدم مراحل جراحي را براي او ارسال کرد.

بازوي چپ اين پسر آسيب ديده بود و به بيماري عفوني قانقاريا مبتلا شده بود.

دکتر نات 52ساله اين عمل را در شهر راتشورو انجام داد. وي گفت:

 «وقتي او را ديدم داشت مي مرد. او دو يا سه روز بيشتر وقت نداشت.» در ابتدا به آقاي نات گفتند: وقتي اين پسر ماهيگيري مي کرده، يک اسب آبي به او حمله کرده و بازويش را گاز گرفته، اما بعداً معلوم شد او در جريان نبرد بين نيروهاي دولتي و شورشيان آسيب ديده است.

تنها 15 سانتيمتر از بازويش باقي مانده بود، بيشتر بافت هاي عضلاني اطراف آن سد شده بودند و پوست کمي مانده بود که روي زخم را بپوشاند. آقاي نات مي دانست که بايد استخوان ترقوه و کتف او را قطع کند و همچنين مي دانست که فقط يک نفر در بريتانيا تجربه اين کار را دارد.

پس به پروفسور ميرون توماس در بيمارستان «رويال مارزدن» پيامي تلفني فرستاد. آقاي نات گفت: «من دقيقاً مي دانستم منظور همکارم چه بود؛ چون بارها با هم عمل جراحي انجام داده بوديم.» در سال تنها 10 بار، آن هم بيشتر روي بيماران مبتلا به سرطان اين عمل انجام مي شود. واحد مراقبت هاي ويژه براي اين جراحي لازم است زيرا بيماران معمولاً خون زيادي از دست مي دهند.

دکتر نات گفت؛ «تنها دو يا سه جراح در بريتانيا مي توانند اين عمل را انجام دهند. اين فقط شانس بود که من آنجا بودم و توانستم جراحي کنم.»

با آن که آقاي نات فقط يک کيسه خون داشت و اتاق جراحي بسيار بدوي در اختيارش بود، عمل به خوبي پيش رفت و حال اين پسر نوجوان کاملاً خوب شده است. در نبود واحد مراقبت هاي ويژه، آقاي نات از بالاي سر مريض تکان نخورد و شخصاً زخم هاي او را پانسمان کرد.

او گفت؛ «من فکر نمي کنم کسي که جراح عروق نباشد بتواند اين عمل را انجام دهد. براي همين است که من دائماً داوطلب مي شوم با پزشکان بدون مرز کار کنم، تا بتوانم جان کسي را نجات دهم.

ایران -ایران-۲۳/۹/۸۷